bohemian (n.)

منم سال کنکور از این حرفا زیاد تو مخم میچرخید

ولی اگه نزنی تو گوششون کل انرژی مغزتو میمکن

امیدوارم آخر این مسیر حس کنی نتیجه تلاش‌هات رو گرفتی. (":

کل زندگی همین است....

ادامه دادن در مسیری که پر از دلواپسی و نگرانی است و هیچ وقت انگار قرار نیست همه چیز درست باشد. تقریبا کنکوری های سال اخیر را نگاه کنیم همه شرایط عجیب خود را داشته اند. دن نوریس توی یکی از کتابهاش میگه تنها چیزی که درباره افراد موفق میدانم این است که آنها دست به انجام کاری میزنند حتی شده با استانداردی که دوست ندارند این کار را انجام میدهند

سال کنکور باید مغزو خالی کنی کلا .

واقعا برگ سبز زمستون بمون

چقدر این کنکور اذیت می‌کنه:(

بسیار دوست دارم این پست‌هات رو بخونم و تا جایی که بتونم از دور برات حس خوب بفرستم و تشویقت کنم.:">

عه سلام...

خدا این وبلاگو نگیره تو هر شرایطی میشه روش حساب باز کرد XD

امسال سال کنکوره همه کنکوری ایم

:( بغل محکم*

وای عزیزم:") من هم عاشقتم و تا ابد I root for you:")

TT همش معجزه خودت بوده من فقط تجربه‌م رو به اشتراک گذاشتم:"

سال کنکور استاد حنیف یک جمله گفت که هم مثل یک سیلی توی صورتم بود و هم منو نجات داد؛ "هر جور شده خودت رو از این گِلی/باتلاقی که توش گیر کردی بکش بیرون!!!" و هر روز با خودم تکرارش می‌کردم. 

فایتینگ بچه!!! 

میدونی منم اوایل توی درس خوندن وسواس و کمالگرا بودم..

اما بعدش که واقعا حس کردم توی چه هچلی گیر کردم خواسته یا ناخواسته برطرف شد یک سری رفتارهام

واقعا میدونم چه روزای سختیه مخصوصا با این شرایط.. 

اما خب نذار بشه دوبار! 

حقیقتا من برعکس بقیه با این قضیه که "برای اون رشته و دانشگاهی که میخوای بجنگ" مخالف بودم، یک بچه ۱۷ ۱۸ ساله نمیدونه دقیقا چی از زندگی الانش میخواد چه برسه آینده‌ش، اما یک چیزی رو حیلی خوب میدونستم، اینکه نمیخوام دوباره توی این باتلاق باشم! من هیچوقت با این هدف که بیام تهران یا یک رشته تاپ قبول شم درس نخوندم، همیشه با این هدف برای کنکور میخوندم که مجبور نشم دوباره برای کنکور بخونم! 

سلااام.

از اونجایی که قبلا برای تیزهوشان تلاش کردی و موفق شدی، همونطور که خودت گفتی، می‌تونی از غزل اون موقع یاد بگیری و ببینی چیکار می‌کردی. گرچه الان نسبت به غزل اون موقع هم خیلی پیشرفت کردی و خیلی بهینه‌تر و بهتر درس می‌خونی(i know it). پس فقط کافیه مثل غزل اون موقع با خودت هدفات رو تکرار کنی و تکرار کنی و براشون تلاش کنی.

این چند وقت هم که اگر خیلی نخوندی، عیبی نداره. شرایط عادی‌ای نیست و توهم یک انسانی و خودت رو نباید سرزنش کنی.

و اینجاهم میگم(because i'm cruel) لطفا، انقدر شب امتحانی نخون :))))

منتظر برگشتن اینترنت و درس خوندن درست حسابی مثل قبل هستیم(یکم متناقضه ولی خب)

به امید روزهای سبزِ بناشده بر قرمزی‌های مجبوری...

اولین باری که باهات حرف زدم ۱۲ سالت بود:( 

چقد زود زمان میگذره

فکر کنم شروع نوبت دوم دوازدهم آخرین سکوی پرتابی باشه که می‌تونم برای خودم در نظر بگیرم

مطمئنم بهترین و آخرین سکوی پرتاب سال کنکورت میشه. و گفتم آخری، چون بعد از اون دیگه نیاز به سکوی پرتاب نخواهی داشت؛ مدام در صعود خواهی بود. مطمئنم.

به خیلیا قول دادم از پسش بر بیام، و میام :(

منم بهت باور دارم که از پسش بر میای. خوش‌قول هم هستی. پس می‌تونی ✌️

رشته‌ت تجربیه؟! 

هوممم دقیقا هیچجوره نمیشه با لطافت برخورد کرد..

ولی خب جنگ اصلی میدونی کی شروع میشه؟! بهمن. و تا بعد عید ادامه داره.. به جرعت میتونم بگم کسایی که تا بعد عید میتونن درس خوندنشون رو ادامه بدن نزدیک ترین افراد به بردن هستن.. اکثریت بچها از بهمن شروع میکنن به شل کردن و دیگه اصلن درس نمیخونن. منم بهمن یکم شل کردم.. اما میدونی اینکه یک مدتی کم بخونی یا بازدهی‌ت پایین باشه کاملا طبیعیه، چیزی که مهمه استمرار داشته باشی.. یادمه روزای اول بهمن انقد بریده بودم که از ۱۰ ساعت مطالعه‌ام ۲ ساعتش مفید بود. ولی شاید باورت نشه همون ۲ ساعت هم منو نجات داد. استمرار واقعا مهمه! مهم نیست چقدر مطلب خونده یا نخونده داری و کجای مسیری، مهم اینه که متوقف نشی و هر جور شده حتی سینه خیز به این حرکت ادامه بدی.

فایتینگ بچه!!

منم آذر و دی اونجوری که می‌خواستم نتونستم پیشروی کنم ولی خب تو تا تیر فرصت داری حتما میتونی جبرانش کنی! 

معین کرمی یکبار یک صحبتی کرد که خیلی به من کمک کرد؛ می‌گفت" توی بهمن ۶۰ درصد بچها می‌کشن کنار، توی اسفند ۲۰ درصد، توی تعطیلات عید ۱۰ درصد دیگه، تا قبل کنکور ۹ درصد، چند نفر خودشونو به کنکور می‌رسونن؟! آفرین فقط ۱ درصد! فقط سعی کنید جزو اون ۹۹ درصد نباشید استمرار داشته باشید و جا نزنید، اینکه تا تهش دووم بیارید مهم تر از اینه که چی خوندید یا چی نخوندید" 

واقعا زندگی شیر تو شیری شده. من دوستم که قرار بود بالاخره روی پایانمش کار کنه هم افتاد تو این وضعیت‌. 

اره غزل جون، بیا و بگو بیا و بگو امروز دیگه چه قدر رفتی جلو‌. میدونم که میتونی حتی اگه فرسنگها با غزل سه سال پیش فرق داشته باشی. میدونم که به چیزی که بخوای تلاش میکنی و میرسی. 

منتظر گل دادن و میوه هات هستم سبز قشنگم :*

من تو این روزها خیییییلی تو دفتر خاطراتم مینوشتم اصلا روزانه نویسی سر صبح یا اگه وقت نمیشد سر شب، یه چیز دیگه بود. حتما امتحان کن.

ممنون عزیز. ما هم خوبیم و هم اینجاییم. با اینکه وبم رو بستن ولی دارم به جدید مهاجرت میکنم :)

تا اینجا پستهای  برگزیده ۳ سال رو اوکی کردم. موند فقط سال پیش و امسال. 

خوااااهش میکنم. وجود شما هم برای ما دلگرم کننده است. خوشگل.

راستی برای اون یکی پستت که داستان نوشتی هم پیام دادم ولی انگار به هر دلیلی ندیدی. شاید تقصیر خود بیانه.

من یه بار برای دوستی تو بیان نزدیک ده تا کامنت دادم. طرف فقط به یکی ش نظر داد، خخخخ. بعد که بهش گفتم، گفت ندیده،خخخخ.

پس متاسفم و فلان نباش، پیییییش مییییاد :*

چه جالب. مامان بزرگ تون رو میگم انشالله سایه‌ش همیشه بالا سرتون باشه.

حتی اگه روزانه نویسی رو ول کردی، مهم نیست. مهم اینکه چیزهایی که تو دلت و نمیتونی به هردلیلی جایی بگی. رو به یکی گفتی.

من الان که میخونم خندم میگیره که چرا همچین دل نگرونی هایی داشتم و اینقدر بزرگ شون کروم خخخخ.