Blame The Moon - Hazlett
این من هستم. دختری سرشار از ترس و آرامش. شاید با خود بگویی چطور امکان دارد که همزمان هم ترسید و هم آرامش داشت؟ بگذار از این راز پرده بردارم. من می ترسم، چون زمان می گذرد و آرامش دارم، چون زمان می گذرد.
اینروزا سخت و عجیب می گذره، در انتظار امتحانایی که برگزار نمی شن، در انتظار تابستونی که نمیاد و در انتظار گذشتن دوره ای که حتی شروع هم نشده. (.maybe thats why i blame the moon) در هر حال، بازدهی به صفر رسیده و من همون موقعی که باید سخت تلاش کنم و عرق بریزم، از کار افتادم. دقیقا مثل سال قبل،سال قبلش و سال قبل ترش.
به همین دلیله که تصمیم گرفتم جای هیچ کاری نکردن پای گوشی یا کتاب خوندن و استفاده از مغزم به عنوان گاو آهن، بیام اینجا و یکم بنویسم. صدای برخورد انگشتام با کیبورد رو بشنوم شاید یکم جون بگیرم. می تونم بگم الان حالم بهتره (شاید؟). کمتر از یک ماه تا پایان امتحانا مونده و من دووم میارم، درس می خونم و نمره های خوب می گیرم. از اونجایی که سال پیش برای تیزهوشان اومدم بهتون قول دادم که تلاش می کنم، الانم تقریبا بعد یک سال اومدم اینجا تا دوباره قول بدم. قول می دم به بهترین شکل ممکن خرداد رو بگذرونم و نذارم خستگی و اهمال کاری باعث بشه پشیمون بشم. اونقدری وقت به بطالت گذروندم که دیگه بهانه ای نداشته باشم. ممنون که اینو خوندید :").
Because I Wanted You To Know : پست های "هشتگی" صرفا پست های یهویی ای هستن که شامل : بدبختی ها ، روزمرگی ها ، غر ها ، علاقمندی ها و ...نویسنده ی این وبلاگ میشن.
𝙱𝚘𝚗𝚗𝚎 𝚓𝚘𝚞𝚛𝚗𝚎𝚎.
